Tentoonstelling Koen Broucke

A Room with a View Periode: 2 - 31 oktober 2020 Vernissage: vrijdag 2 oktober om 19.30 uur Toelichting: Wouter Deprez Koen Broucke (°1965) is een uiterst veelzijdig kunstenaar. Door middel van beeld, tekst en muziek creëert hij een uniek universum en het resultaat is ongelofelijk fascinerend. Daarbij wisselt hij realiteit en verbeelding, historische feiten en fantasie met elkaar af. ...


Waar
Bibliotheek Harelbeke
Eilandstraat 2, 8530 Harelbeke
Wanneer
Van 2 oktober 2020 tot 31 oktober 2020
Organisatie
Bibliotheek Harelbeke
Reservatie
Telefoon: info.bibliotheek@harelbeke.be
Contact
Fax: info.bibliotheek@harelbeke.be

A Room with a View
Periode: 2 - 31 oktober 2020
Vernissage: vrijdag 2 oktober om 19.30 uur
Toelichting: Wouter Deprez

Koen Broucke (°1965) is een uiterst veelzijdig kunstenaar. Door middel van beeld, tekst en muziek creëert hij een uniek universum en het resultaat is ongelofelijk fascinerend.

Daarbij wisselt hij realiteit en verbeelding, historische feiten en fantasie met elkaar af. Uiteindelijk resulteert dit in een amalgaam van tekeningen, schilderijen, aquarellen, installaties, ....

Koen Broucke figureert als personage in Kamer in Oostende van Koen Peeters. Auteur en kunstenaar trokken een aantal maanden samen op pad en tijdens die wandelingen 'schetsen' zij een beeld van de koningin der badsteden. Voor de Bibliotheek Harelbeke creëert hij een tentoonstelling waarin een uitzicht vanuit een raam het uitgaanspunt is, bovendien ook nog eens gekoppeld aan schrijvers en/of literaire personages.

Zelf schreef Koen Broucke eveneens een tekst om het opzet van de tentoonstelling te duiden.

A Room with a View

Ik zit graag voor het raam. Zeker voor het raam in mijn ateliers, die met grote zorg zijn uitgekozen. Mijn noordatelier in de Maasvallei geeft uitzicht op een berg die met de seizoenen en het ritme van de dag van kleur en textuur verandert. Mijn zuidatelier schouwt over drie oude beuken en een klein kasteeltje. Het atelier in Oostende ligt in het verlengde van een pleintje en een eindeloos verre hemel, waarin ik de reflectie van de aanrollende zee vermoed. Er schuilt een grote vreugde om die motieven met grote aandacht te aanschouwen en steeds opnieuw te schilderen om de observatie steeds dieper te laten doordringen.

Twee van mijn lievelingsschilders, Pierre Bonnard en Albert Marquet schilderden graag vanuit een raam. Soms staat er een aanzet van een stuk raamkozijn of een vensterbank aan één van de zijden van het schilderij waardoor er een onovertroffen diepte ontstaat.

Zoals Albert Marquet rondreisde en hotelkamers opzocht die uitkeken op het gebeuren in de oude havens, hebben wij (mijn partner en ik) de voorbije jaren ook voor hotelkamers met uitzicht gekozen. Zoals in Marseille nabij de ‘Plages des Prophètes’. Hier schilderde ik het Château d’If en het ‘Sailing Yacht A’ van Philippe Starck dat toevallig kwam aanmeren in ons gezichtsveld. Bij Bonnard duikt er af en toe een menselijke figuur in die duistere vensterrand op, Marthe, een huisgenoot… Zoals bij Henri De Braekeleer. Maar hier lijken de figuren bij het venster eerder eenzame en mijmerende anoniemen. Er valt evenveel gracieus licht op hen als op het uitzicht. Het zijn evenzoveel uitnodigingen om mee te kijken en intenser te kijken. Verbluffend is ook de Engelse schilder Bernard Dunstan. Hij plaatst zijn naaktmodellen in tegenlicht voor het raam, waardoor ze vaag, monolitisch en suggestief worden.

En dan is er de passie om te kijken doorheen de ogen van personen die ons fascineren. Zo keken we (met Peter Holvoet-Hanssen, Pascal Verbeken en Koen Peeters) kameraadschappelijk vanuit het raam van de kamer waarin Paul Van Ostaijen in 1928 stierf.

Wij wisten: dit was het laatste uitzicht van de dichter. Ik schilderde het zolang tot er een transcendent beeld ontstond. Het is een methodologie die ik met mijn goede vriend Koen Peeters verder ontwikkelde in Oostende. Zijn roman Kamer in Oostende had ook Uitzicht uit een kamer in Oostende kunnen heten.

Ik kijk ook graag naar het licht dat op objecten valt, geplaatst op de vensterbanken en de werktafels voor de ramen. En wanneer het donker wordt, naar het ontstaan van de weerspiegelingen. Zo kan ik mijzelf zien als een schim te midden van mijn vertrouwde buiten en binnen. Gekaderd in een eindeloos uitdeinende rechthoek van vensterlijsten, nissen en schaduwen.

En natuurlijk verwijst de titel van de tentoonstelling naar het boek van E.M. Forster, dat vooral bekend is geworden door de verfilming door James Ivory. De ruil van een ‘kamer met uitzicht’ is hier niet zonder gevolgen.

Koen Broucke, juni 2020

Bron: UiTinVlaanderen.be

UiT in zuidwest is een realisatie van zuidwest | www.zuidwest.be | alle rechten voorbehouden | privacyverklaring zuidwest | UiTPAS gebruiksvoorwaarden | UiTPAS privacybeleid